Bonensoep

De tijd dat je in vliegtuigen een maaltijd geserveerd kreeg is lang geleden. In het vliegtuig onderweg naar Florence serveerde Alitalia een zakje zoete of zoute koekjes, en een drankje naar keuze. Ik koos voor zoute koekjes en een glas water. Waarom er een servet en een verfrissingsdoekje bij geleverd werd is mij niet duidelijk. Wellicht een restant van het verleden?

Dit is de foto van onze laatste Italiaanse espresso op de luchthaven Leonardo da Vinci.

En dit is onze gewone economy class maaltijd. Het lekkerste onderdeel was het flesje wijn. Over de rest zal ik het maar niet hebben. Waarom is vliegtuig eten toch altijd zo fantasieloos en onsmakelijk? Ik heb maar een keer echt lekker gegeten in een vliegtuig, dat was bij Lufthansa. Zij vliegen helaas niet meer vanaf Schiphol.

Hier weer een espresso met een appelbroodje. Ook een van de mindere dolci. Overigens hoor je vaak verhalen dat zitten op een terras in Rome zo duur zou zijn. Dat valt in de praktijk wel mee. Zo waren we hier 5 euro kwijt. En natuurlijk hebben we nogmaals genoten van een heerlijk ijsje.Op aanraden van Mijanou hebben wij een ijsje gekocht bij de ijssalon op de hoek naast het Pantheon. Deze ijssalon is absoluut een aanrader. Nice Ice. Heel erg lekker en volgens mij het lekkerste ijs dat wij in Rome gegeten hebben. In mijn boca: chocolade ijs, amandelijs en straciatella.

Inmiddels hadden we een nieuw eettentje ontdenkt. Hier mijn bord ministrone gevolgd door melanzane pameziane.Aubergine met parmezaan. Het viel een beetje tegen. Ik kreeg de indruk dat alles hier niet zo vers was als in het restaurant waar wij eerder kwamen. het toetje was helemaal een tegevaller: créme brulee waarvan de korst keiharde caramel was. nmaar niet gebrand met een gasbrander of hete plaat, maar suiker gesmolten in een pan (bijna verbrand) en er overheen gegoten. Dus hard en met een bittere nasmaak. Hier komen wij nooit meer!De pudding had ook een vreemde, beetje harde consistentie. Zat er maismeel doorheen?

En de hoofdprijs gaat naar dit gebakje. Dit was absoluut het lekkerste dat wij in Rome gegeten hebben. Ik kon er wel 10 op, maar ik heb mij ingehouden en heel langzaam van dit heerlijke hapje gesmuld. Het bestond uit chocoladegebak gevuld met een chocoladefondant. Heerlijk romig en crèmig. Kom je ooit in Rome dan moet je dit proberen!

Hier zie je mijn bord met lamskarbonaadjes en aardappelen. In Italië ziet men aardappels als groente. Wil je meer of iets anders, dan moet je dat apart bestellen. Contorni. Wij bestelden elke avond een salada mista bij ons eten. Want ik ben erg gesteld op groenvoer. Maar geen maaltijd is compleet zonder afsluiting. Dit keer koos ik de tartufo bianco als dessert. Eerder had ik al de tartufo nero gehad en die was zalig. Dus deze moest ik ook proberen.Ik word eentonig, maar ook deze was heerlijk!

Ons bezoek aan het Vaticaan liep op niets uit. De rijen waren zo lang dat wij voor de eer bedankten en besloten om ons bij een kopje espresso te bezinnen op een alternatief. Hier onze espresso met twee gevulde cornetto's. Een soort chocoladecroissant maar van dunner deeg, een soort filodeeg.

Heerlijk ijs bij Blue Ice. Ik heb alle soorten notenijs genomen plus chocolade. daarna was ik propvol. Wij zijn dus niet uit eten gegaan, er kon gewoon niets meer bij.

Na de blunder met het broodje bij het Colosseum hadden wij ons lesje geleerd. Hier onze picknick op de kade bij het Pantheon: mini romatomaatjes, kaas en vers brood.

Natuurlijk moesten wij ook de Romeinse pizza's proeven. Hierboven mijn pizze funghi. Ondanks de dunne bodem een behoorlijk vullende hap door de grote hoeveelheid kaas. Maar wel lekker. Maar Boontje zou Boontje niet zijn, als de maaltijd niet wordt afgesloten met een toetje: dolci. Dit keer taart.Chocoladetaart! Heerlijk, die Italianen weten wat lekker is.

Natuurlijk hebben wij ook van de wijn genoten. Hier een foto van de beroemde Est! Est! Est! (hier!, hier!, hier!). Voor het verhaal van de wijn moet je even op de titel van deze posting klikken.

Waar is Italië beroemd om? Inderdaad het IJs! En ik heb er van genoten. Hier mijn chocolade, stratiatella ijsje. Heerlijk!

Men zegt wel dat een goede voorbereiding alles is. Dat is het ook. Maar wij vergeten dat wel eens. En zo kon het gebeuren dat wij bij het Collosseum honger kregen. Al dat gewandel maakt hongerig. Voorbij het Collosseum zagen wij een panini kraam. Dus snel 2 panini's besteld: Mozzarella met tomaat. Wat dacht je dat deze twee broodjes kosten? 12 euro!! En werd gevraagd met een strak gezicht. Inmiddels stonden wij met de broodjes in de hand, dus wij hebben betaald. Maar dat doen we dus nooit meer. Overigens de broodjes waren niet eens echt lekker :-(

En na de markt een heerlijke panini melanzane. Een broodje met geroosterde aubergine. Heerlijk!

De derde dag konden we een menu van de á la carte kaart kiezen. Er waren te weinig reserveringen voor het restaurant, dus werd onze maaltijd in het Grand Cafe geserveerd. Ik had als voorgerecht Pastrami gekozen. Pekelvlees. Ik had hele goede herinneringen aan de Pastrami in Turkije. Het leidde daar zelfs tot een verhit gesprek met een disgenoot die beweerde dat Pastrami een Griekse uitvinding was. (Alle goeds komt toch uit Griekenland?) Daar noemen ze het Pasturna. Het is van origine geen Grieks en ook geen Turks gerecht: het is Roemeens. Ook is het overduidelijk geen Veluws streekgerecht. Wat ze in het Bilderberg Hotel het Speulderbos "Pastrami" noemen, heeft het meeste weg van flauw varkensvlees (bosvarken?). Varkensvlees dat even opgepept is met zoet aangemaakte rucola en versierd met een stokje van gebakken deeg. Ik heb het niet geproefd, ik had genoeg aan de zoete frambozensaus die als versiering op het bord gedruppeld was. Waarom telkens een zoet garnituur? Een groot bord kan geen mislukking verbergen. Mijn hoofdgerecht was wild zwijn filet. Ik kreeg dit grote bord, met weinig. Een - overigens smakelijk stoofpeertje - een miezerig stukje droge ontbijtkoek, 4 kleine plakjes vlees en een handvol rozijnen verstopt in een ietsie pietsie aardappelpuree. Het was zo zoet dat ik het heb laten staan. Hieronder een foto van de gefileerde puree, of moet ik zeggen vermomde rozijnen?Maar zoals we al eerder gemerkt hadden: het toetje was weer heerlijk. Ze noemden het een taartje van Mascarpone in het menu, maar het bleek een klein "taartje" van mascarpone met amandelschaafsel, een glaasje bosbessencompote en een amuselepel met vanilleijs.
Slot conclusie: je kan geweldig slapen in het Speulderbos. Mooie ruime kamer met minibar, koffie en theefaciliteiten (senseo met een ondrinkbare melange, en waterkoker). Een echt tweepersoonsbed en geen lits jumeaux! Het ontbijt is niet slecht al heb ik het wel eens beter gehad. Maar dineer er niet! Het diner is in verhouding tot de prijs (40 euro en 27,50 voor een tapasdiner) schandelijk duur in verhouding tot de geboden kwaliteit. Van een hotelketen waar ook De Kersentuin en Lauswold deel uitmaken had ik veel beter verwacht!

Dag twee was het voorgerecht een rillette van zalm met geroosterd brood op een bedje van sla. Gevolgd door getrancheerde tournedos op een lepel aardappelpuree met wat boontjes. Op zich smakelijk, maar wel een kleine portie na een dag wandelen.Toen mochten we een keuze maken uit het desserbuffet. Een keur aan taarten, puddingen, fruit en koek. Wat jammer dat ze dat niet iedere dag doen, want dat was geweldig! En ik kon mij natuurlijk niet inhouden.
Op dit bord liggen drie taartpunten: chocoladetaart (andere dan gisteren), vlaai met slagroom en stukjes peer en een vlaai met rood fruit. Er naast: aardbeien, frambozen, bramen en zwarte bessen.

Het ontbijt in Het Speulderbos is in orde. Weliswaar sinaasappelsap uit een fles of pak, flauwe koffie zonder bite, maar verder is er wel alles. Waterige (diepvries?) zalm maar ook lekker brood (al miste ik pistoletjes) en prima croissants. Voor mij hier kwark met fruit, een croissant en huisgemaakte jam van zwarte bessen.

Het afgelopen weekeinde waren wij in Garderen. In Hotel Het Speulderbos. Het hotel ligt aan de rand van het bos in een mooie omgeving. Met de kamer is niets mis, maar er wordt bezuinigd op het eten. En dat is helemaal verkeerd. Wij hadden een tapasdiner besteld. Het was matig. Weinig spannends, maar vooruit. Hierboven ons voorgerecht op de eerste dag.Hierna kregen wij een salade met dorade en een broodje met geitenkaas, noten en honing. Lekker maar erg zoet. Deze kok houdt van zoet, zou later blijken. Hij houdt erg veel van zoet!De derde gang bestond uit oneetbare paella die ik na een klein hapje, heb laten liggen er bovenop lagen twee zo droog en taai uitziende mosselen dat ik ook die aan mij heb laten voorbijgaan. De geroosterde paprika ging wel, de Albondigas ook. De plakjes varkensvlees waren zeer matig. Het toetje moest dus veel goed maken.Zoals gezegd, de kok houdt van zoet. Hij houdt er niet alleen van. Hij maakt hele lekkere toetjes en gebak. Wij kregen een stuk chocoladetaart met een soort chocoladesaus, een bolletje slagroom, een framboos een aardbei en een braam.

Mijn advies aan het Speulderbos: zoek een andere kok voor het voor- en hoofdgerecht en laat deze kok zich uitleven op de desserts, het gebak en andere versnaperingen. Want die zijn erg lekker!