Bonensoep

De volgende dag begon goed in het stijlvolle restaurant van het Mena Oberoi Palace Hotel. Een oud jachtslot van een Pasja. Op mijn bord een croissant, granaatappelpitjes, meloen, kiwi en verse zelfgemaakte yoghurt mert een heerlijke zachte smaak. Erbij een glas Kerkadeh, Hebiscus "sap". Eigenlijk een soort thee van Hebiscusbloemblaadjes met een licht zure en frisse smaak.
's Ochtends vertrokken we voor een bezoek aan de piramide van Djoser en een aantal Mastaba's. Oudheden maken hongerig, tussen middag zijn we gestopt bij een falafel tentje waar we voor het kapitale bedrag van 3,50 een falafel en een flesje water (voor 8 personen)  kochten.
Na rijp beraad besloten we om 's avonds in het Mena Oberoi te eten. Mijn menu bestond uit mezze,  baba ghanoesh, hummus, dolmas, feta, zuur en olijven,
tahin en met plat brood
Gevolgd door een aubergineschotel met rijst. Erbij dronken we Egyptische wijn.
Het was een passende afsluiting van een mooie dag.

Dit is de foto van onze laatste Italiaanse espresso op de luchthaven Leonardo da Vinci.

En dit is onze gewone economy class maaltijd. Het lekkerste onderdeel was het flesje wijn. Over de rest zal ik het maar niet hebben. Waarom is vliegtuig eten toch altijd zo fantasieloos en onsmakelijk? Ik heb maar een keer echt lekker gegeten in een vliegtuig, dat was bij Lufthansa. Zij vliegen helaas niet meer vanaf Schiphol.

De laatste dag kregen wij profiterolles als dessert. Soesjes, zoals mijn opmerkzame mede gaste verklaarde. Heerlijk in zijn eenvoud.

De tweede dag in ons kasteel besloot ik op safe te spelen. Had ik de eerste dag een tournedos met champignons besteld, en kreeg een entrecote, dat zou mij nu niet gebeuren. Ik koos voor de sliptong. Hier liggen ze dan. Op een koud bord, in een plas (volgens mij industriële) dillesaus.
Zo langzamerhand begon bij mij het vermoeden te ontstaan dat de keuken zich heel ver van de eetzaal af bevond. Het eten was namelijk lauw. Ik was niet de enige die dit dacht, want een medegast was mij voor, en informeerde naar de keuken. Onze gerant, dezelfde van de kaas, antwoordde: "Mevrouw, wij hebben hier wel drie keukens"! Maar een echt antwoord werd niet gegeven.

Niet dat wij vandaag een kaasplatau besteld hebben als dessert na onze maaltijd, dat hoefde niet. Andere gasten deden dat. Op de vraag welke kaassoorten op het plateau lagen, antwoordde de gerant: dan moet ik even op de verpakking kijken! Hilariteit en verbazing. Even later kwam hij terug met een snipper papier met de namen van de kazen. Ik twijfelde al aan de kwaliteit van het gebodene. Nu weet ik dat het geen onwil is, maar onkunde. Jammer.

Vandaag hadden wij als voorgerecht carpaccio. Ik wil niet klinken als Johannes van Dam, maar het was een vreemde carpaccio. Met olijven, gedroogde tomaat, parmezaan en een kerstomaat. Niet bon, maar ook niet bah. Maar Zo zo.

Geen koelkast, dus geen vlees. Vandaag komkommer (verleden tijd: kwamkwammer) met groente, noten en tahoe.

Nu onze koelkast stuk is, moeten wij alle bederfelijke waar opmaken. Dus aten wij tortilla. Spaanse omelet met aardappels, room, kaas, uien, knoflook en natuurlijk eieren.

Vandaag heerlijk gegeten. Lontong Rames Kediri. Van onze favoriete afhaal indo. Klik op de titel van deze posting voor de menukaart.

Vandaag een makkelijk dagje. Gebakken aardappels, sla en merquez. Marokkaanse gekruide worstjes.

Hier afgebeeld is een soep van gele erwten met pompoen, wortel, ui en koriander.