Bonensoep

Onlangs zijn wij een weekje naar Zuid Limburg geweest. Heerlijk gewandeld langs de Geul en door het Jekerdal via de binnenplaats van Chateau Neercanne naar Maastricht.
Onderweg liepen wij langs Hoeve Nekem, een wijnboerderij in de omgeving van Maastricht. Natuurlijk hebben wij een fles mee naar huis genomen. Ik kan nu beamen dat Nederland een wijnland is. De Rivaner 2008 van Hoeve Nekem is erg lekker. Bij een blinde proeverij had ik nooit geraden dat deze wijn van  een Nederlandse oorsprong is.

Natuurlijk hebben wij ook van de wijn genoten. Hier een foto van de beroemde Est! Est! Est! (hier!, hier!, hier!). Voor het verhaal van de wijn moet je even op de titel van deze posting klikken.

Ik vind het altijd heerlijk om in andere landen de markt te bezoeken. Je krijgt dan een prima indruk van het aanbod aan groenten, vlees en vis. Ook zie je vaak producten die je hier zelden of nooit ziet, of alleen bij delicatessenzaken of een groentenjuwelier. Ik smacht op de dag dat hier net zoveel te krijgen is als in Italië. Deze foto's zijn gemaakt op de grote voedselmarkt bij het Victor Emanuelplein.Hier zie je twee soorten aubergines: lange dunne donkergekleurde en de Melanzane Viola, ik heb er een mee naar huis genomen. De aubergines zijn in Italië zo lekker, hoe komt dat toch dat ze daar lekkerder zijn dan hier? De zon, de grond, de varieteit?Wat je hier ziet zijn volgens het bordje "Chinese rapen". Ik heb ze zelf nog nooit gezien en ook nog niet gegeten. (Als wij terug gaan naar Rome, nemen we een appartement. Dan kan ik al die nieuwe groenten eens proberen klaar te maken. Lijkt mij geweldig.) Ze zijn heel groot, ik denk zeker een kilo per stuk,en allemaal in plastic verpakt.Eten in Italië kan niet zonder wijn. Deze kraam deed mij denken aan de wijntapperijen van weleer: uit grote vaten kon je kiezen, witte en rode wijn waaronder Lambrusco en Montepulciano d"Abruzzo.

Wij ambtenaren mogen niet drinken gedurende werktijd. Dat wil zeggen: geen alcoholische dranken. Dus bij onze kerstlunch kregen wij nepchampagne. Het zag er wel goed uit, maar was mierzoet en we weten dat ik daar een hekel aan heb. Toch was het een leuk idee.

Je kan in Italië niet alleen lekker eten, maar ook heerlijke wijn drinken. Onze favoriet was de wijn van de fattoria Maionchini aan de overkant. Een volle rode wijn van een jaar oud, die smaakte alsof hij 4 jaar had gelegen in de kelder van de fattoria. Ook het bier was volgens de kenners smakelijk. Ik drink geen bier.

Wie veel uit eten gaat, heeft nog meer te vertellen. Folkore. Zo noem ik deze manier van wijn presenteren. Ooit in een grijs verleden, toen oude wijnen nog betaalbaar waren, kon het zin hebben om wijn liggend in een mandje te presenteren. Tegenwoordig is dat niet meer nodig. De wijn in dit mandje is een tamelijk jonge Franse wijn. Flauwekul om die in zo'n onmogelijk mandje te presenteren. Ze hebben het wel geweten. Natuurlijk kon ik niet met het mandje overweg. Resultaat: een prachtige grote rode vlek!