Bonensoep

Je moet toch af en toe wat anders. Na bijna zeven dagen buffet heb je het wel gezien (en jij bezoeker vast ook). Hoe lekker de salades ook zijn, na verloop van tijd boeit het niet meer. Dus nam ik vandaag een soepje. Linzensoep, erg lekker met het kleine citroentje dat in linnmen verpakt makkelijk uitgeknepen kon worden zonder dat er pitjes in de soep komen. Slim!
 Hier mijn salade van de dag: kaas met paprika en tomaat, tomaten met paprikastukjes, gemengde sla en wortelsla.
Gevolgd door? Nog een bordje met paprika-timaten kaas, worteltjes en kekererwten met aardappel.
En natuurlijk gebak. bananenvlaai, kokostaart en twee stukjes chocoladecake.

De dag begon zoals gewoonlijk met een stevig ontbijt: volle yoghurt met honing, kaas met verse kruiden en twee broodjes. Er bij maar niet op de foto, sterke zwarte Turkse thee uit de samovar. Vooral de Turkse yoghurt is een feest, er is ook geen dag voorbij gegaan zonder yoghurt. Ik denk overigens wel dat het vetgehalte wat hoger is dan de yoghurt waar ik thuis de dag mee begin. Natuurlijk moest er ook weer geluncht worden. het was zelfs een doorlopende grap, als de gids het programma voor de dag  vetelde, riepen wij "en voor de lunch......."
Die lunch was duidelijk belangrijk. Wij zijn natuurlijk niet gewend om dagelijks warm te lunchen en zeker niet zo overvloedig als op deze reis. Er werd weer eens geluncht in wat ik een vreetschuur noem: een groot - op zich niet lelijk - houten gebouw gericht op zoveel mogelijk toeristen in zo kort mogelijke tijd volstoppen. Er was dus weer een buffet.
Vandaag begon ik met soep met daarna een keuze uit het saladebuffet.
Als dessert koos ik een stuk amandeltaart.Ik heb wel eens betere amandeltaart gegeten. Deze was overwegend zoet. Nu de reis tegen het einde loopt wordt ik wat matiger in mijn keuzes. Zo langzamerhand weet ik het wel, het eten komt toch vaak op hetzelfde neer.

Daarom koos ik in Antaya eens wat anders, verse kruiden met een yoghurtsausje. Op mijn bord liggen dille, basilicum, selderij, munt en rucola.
Er was weinig dat mij aantrok bij het avondbuffet, dus heb ik het gelaten bij cacik (yoghurt met komkommerstukjes) en gebakken aubergine.
En als dessert, voor de laatste keer cakejes in suikerstroop. Morgen vliegen we terug naar Amsterdam. Eerst van Antalya naar Istanbul om daarna van Istanbul naar Amsterdam te vliegen.

Na het ontbijt, dit keer met twee soorten feta, vertrokken voor Efese en Pamukkale. (Het reisverhaal is te volgen via zijnwijdat hier doe ik alleen verslag van mijn maaltijden.) Na de bezichtiging van Efese werd er een omweg gemaakt voor een - volgens onze gids - heel speciaal restaurant. En ik moet zeggen, het eten was eenvoudig maar lekker.
De specialiteit van het huis was de appelmarmalade en een dikke, vette, boterige yoghurt. Niet te koop in potjes, omdat het niet houdbaar is, het wordt iedere dag vers gemaakt. Het is een heerlijke, zoete combinatie die als voorgerecht gegeven wordt met brood.
Hierna kregen wij diverse soorten pide: brood met beleg van kaas en kruiden en lamsgehakt.
Dit werd gevolgd door rijst met kebab.

Het dessert was een appeltje. Ik heb dat voorbij laten gaan, daar stond mijn hoofd niet naar.
's avonds kwamen wij na een vermoeiende dag (twee belangrijke bezienswaardigheden) aan bij ons hotel in Pamukkale. na ons even opgefrist te hebben konden wij meteen aanschuiven voor het avondeten.
Gemengde salade, olijven, rode koolsla, rucola, aybergines, een gevulde paprika met rijst, erwtjes met champignons (die niet lekker waren) en yoghurtdressing.
Als hoofdgerecht koos ik voor vegetarische frikandellen van couscous met kruiden, gebakken aubergine met tomaat, brood en feta. Als je zo overvloedig luncht eet je vanzelf 's avonds minder. Ook bij het dessert heb ik mij ingehouden.
Nou ja, ingehouden..... ik moest natuurlijk wel de diverse soorten gebak uitproberen en vergelijken. Je ziet hier: cake met maanzaad en jam, chocoladepudding met cocos (flauw) chocoladecake(donker, maar flauw), amandelcake, en een stuk lekkere donkere cake met noten. Daar was helaas niets meer van over anders had ik vast nog een stukje gehaald.  Het Iqbal de Luxe Hotel in Istanbul is nog steeds winnaar. Weinig ambiance, maar heerlijk voedsel.

De dag begint zoals gewoonlijk met een stevig ontbijt van heerlijke Turkse Yoghurt met honing, een kop sterke thee, feta, komkommer en tomaat. Thuis volsta ik gewoonlijk met cruesli met yoghurt, een glas sinaasappelsap en koffie, maar in Turkije doe je zoals de Turken en dat bevalt prima.
Nadat we een bezoek gebracht hebben aan de bovenstad van Pergamon gaan we eerst lunchen alvorens de benedenstad, het Asklepieion bezocht wordt. Ook dit keer was de lunch in buffetvorm. Zo'n buffet is een vreselijke verleiding, ik wil altijd alles proeven en de neiging om te veel te nemen is dan ook sterk. Maar ik ben goed opgevoed en ik heb netjes mijn bordje leeggegeten. Hierboven mijn voorgerecht: in filodeeg gefrituurde feta (börek), Gebakken aubergine met tomaat, een gepaneerd en gefrituurd rijstrolletje met kruiden (een dolmas zonder druivenblad) en een met gekruide rijst gevulde paprika.
De hoofdschotel bestond uit spinazie, gebakken aubergine, witte bonen, gemengde sla, groenten uit het zuur (zout-zuur), falafel (!) en een onbestemd, niet lekker frikandelletje. Ik heb het na een hapje laten liggen.
Het toetje was een heerlijke sappige sinaasappel, twee gebakken cakejes met suikerstroop en een lepeltje gele rijstpudding die nogal waterig was, net als de cakejes. Ik heb tijdens deze reis wel eens betere gegeten!
Na een hele dag lopen over opgravingen heb je 's avonds best trek. Aangezien wij al overvloedig lunchen, beperk ik mij 's avonds vaak tot salades. Lekker en gezond. Hierboven zie je: gekruide feta, olijven, uiensla, gehakte groene kruiden (selderie, rucola, munt, basilicum) gewone gemngde sla (komkommer, tomaat, sla) en yoghurt.
Het hoofdgerecht was spinazie, verse patat (eigenlijk in repen gekookte aardappel die daarna gebakken was in olijfolie) en twee soorten volle yoghurt, met kruiden en naturel, heerlijk!
Het dessert bestond uit diverse soorten gebak: twee kleine plakjes heerlijke chocoladecake met cocos, een zandtaartbodem met iets chocoladeachtigs, dat erg zoet was, een stukje amandeltaart en een stukje baklava. Ik heb een van de plakjes chocoladecake aan Ruud gegeven ik snoep te veel!

Vanmiddag zijn we dan eindelijk in Troje. Bij de ingang van de opgraving is een restaurant waar wij gegeten hebben, dit keer konden we langs een soort van uitgiftekeuken lopen, aanwijzen wat wij wilden eten en dan werd dat op je bord geschept. Ik koos voor gebakken aubergine, bonen, spinazie, enz.
Als toetje kregen we vanilleyoghurt met een gebakken cakeje met suikerwater.
Het diner in Aywalik was weer in buffetvorm. Ik heb gekozen voor een keuze uit de salades als voorgerecht. Vooral de couscoussalade was echt heerlijk!
Daarna heb ik de aubergineschotel genomen en als dessert twee stukjes gebak.

Aangekomen in Bursa werden wij meteen naar een restaurant in het park gebracht. Een prachtige locatie en ook het eten was niet slecht. Het bestond uit een menu van salade, börek, een soort loempia van filodeeg gevuld met kaas en drie köfte met boterrijst.
Ik heb twee van mijn köfte (die best lekker waren) aan de zwerfkatten gevoerd die in het restaurant rondhingen.
Het eet toch niet zo lekker als je die hongerige beestjes ziet. Inmidels heb ik kattevoer gekocht en kan ik de katten dus hun eigen voer geven. Als toetje kreeg ik verse aardbeien. De aarbeien zijn harder dan in Nederland, maar goed van smaak.
's Avonds in het hotel werden wij vergast op soep, een stoofschotel van lam met rijst, sla enen keuze uit fruit of profiterolles.
Ik heb het fruit gekozen. Bij het fruit zaten ook kleine, harde, groene pruimen die vreselijk zuur waren. Ik heb ze aan mijn buurvrouw gegeven, te zuur voor mij.
Het ontbijt de volgende dag was niet zo overvloedig als in Istanbul, maar nog altijd lekker. Ik heb ontbeten met yoghurt en honing, olijven, kaas een appel en een sinaasappel.

Het restaurant van ons hotel heeft het meest van een kantine, waar iedereen luidruchtig zijn eten verorbert. Maar dat eten is prima! Het bestaat uit een ruime keuze van diverse salades, linzen, bonen, olijven, dolmas, twee soorten rijst, een met kekererwten en rode rijst. Twee soorten vlees, geroosterde kippebouten en een runderstoofpot, nog wat groentegerechten, warm en koud, yoghurt en heel veel gebak.
Ik ben de laatste tijd niet zo "vlezig" en heb dus uitgebreid geput uit de salades, yoghurt variaties en bonen plus niet te vergeten: het gebakl!Hieronder mijn toetje. Gevulde vijg met roomcustart, cake met aardbeiengelei, twee zoete koekjes en een gebakken cakeje met suikerstroop. Ik heb de calorieën maar niet geteld......
Niet alleen het avondeten is zo uitgebreid, het ontbijt is net zo overvloedig. Zeker tien soorten olijven, diverse soorten feta, diverse broodsoorten, tomaten, komkommer, eieren, een soort overschotel van mozzarella en tomaat die heerlijk rook maar die ik heb laten staan en nog veel meer. Na gisteren wil ik vandaag kalm aan doen, nog even en ik groei dicht.
Onderweg in Istanbul kwamen wij een koffiehuis tegen met de naam Mado. Dat moesten wij natuurlijk fotograferen. Wij hebben er een potje rode peper gekocht met een Mado etiket. De eigenaar vertelde ons dat zijn Mado staat voor MachrachBodrum (dit woord is niet juist het moet het Turkse woord voor ijs zijn) Ma komt van de plaats waar hij vandaag komt. Do zijn de eerste twee letters van het Turkse woord voor IJs.
Ook 's avonds was het eten weer even overvloedig en lekker. Ik heb het bij een keuze uit het saladebuffet gelaten en afgesloten met een paar heerlijke chocoladegebakjes. Dat beloofd wat voor de rest van de vakantie!

Niet alleen het avondeten is altijd prima verzorgd ook het ontbijt. Al merk ik wel dat ook bij de ESH er wijzigingen zijn in het beleid als gevolg van de crisis.

Een paar jaar geleden kreeg je veel lekkerder sap. Echt sap. Niet vers, het deed mij altijd denken aan de verse sappen van AH, uit die flessen. Dat is niet vers maar, op zelfgeperst na, het lekkerste sap dat ik ken. Nu wordt er Appelsientje geschonken. Een andere bezuiniging is het brood bij de hoofdmaaltijd. Vroeger kon je de hele maaltijd door verse broodjes krijgen en zoveel water als je maar wilde. Tegenwoordig prijst men het dure O2 water aan á raison van 4,50 (of zoiets). Overigens kreeg ik op verzoek gewoon een karafje leidingwater met ijs. Het kan dus nog steeds, je moet er alleen om vragen. Ik begrijp het wel, nu de kamerprijs zo gedaald is, moet dit verlies ergens gecompenseerd worden. Ik betwijfel alleen of dit soort bezuinigingen veel zoden aan de dijk zetten.....

Bij het ontbijt kon iedere ochtend een keuze gemaakt worden uit diverse cakes of ander (Grieks) gebak. Mijn favoriet waren deze heerlijke gebakjes van draadjesdeeg met pruimen in suikerstroop.
Als je in een Grieks koffiehuis, restaurant of café iets besteld krijg je als eerste een groot glas water aangeboden. Als je geluk hebt is het bronwater, maar het kan ook gewoon leidingwater zijn. Je wordt er niet ziek van, maar het heeft een lichte chloorsmaak en dat is niet lekker.

Ontbijt in een hotel is bijna altijd heerlijk. Het kan variëren van eenvoudig tot luxe en alles er tussen in. Ik heb ontbeten met oud brood en een flauw plakje kaas, maar ook met zalm en vers sap.Het ontbijt in het hera hotel is een Europees ontbijt. Dat is aan een kant jammer, ik lust best graag Feta en Olijven bij mijn ontbij. Maar er waren er croissants, Griekse kaaspasteitjes,
en heerlijke dikke Yoghurt met noten en honing, heerlijk. Er kon daarnaast nog gekozen worden uit diverse soorten brood en beleg en cake. Ik ben geen echte cakeliefhebber, dus die heb ik laten staan. Later in de week waren er heerlijke Griekse baklava gebakjes, maar nu nog niet.

De eerste dag van onze vakantie in Athene hebben wij vanwege het gemak gegeten in ons hotel. Het Hera Hotel. In de recensies op internet was het hotel aanbevolen als een prima plek met goede kwaliteit eten en een mooi uitzicht op de Acropolis. En dat klopt. Hierboven staat mijn voorgerecht: geroosterde groenten met kaas. De naam van de kaas ben ik vergeten, maar het was een soort stevige Feta, qua textuur had het wel wat van koemelk mozzarella, maar smaakte pittiger.
Ruud had gekozen voor gerookte zalm met toast. Hij was erg tevreden, maar het was net als mijn voorgerecht, wel veel! Hierna kwamen nog de hoofdgerechten:
Varkenshaas voor mij en runderfilet voor Ruud met natuurlijk patat!
Ik kan niet zeggen dat het gerechten uit de Griekse keuken waren, wel smakelijk maar niets bijzonders. En het uitzicht? Dat was inderdaad heel mooi.
Hier een foto die wij gemaakt hebben vanuit het restaurant. De Acropolis was inderdaad niet ver van het hotel verwijderd. Jammer genoeg hadden wij een kamer op de derde etage, en dus niet dit uitzicht, maar wel een balkon!