Bonensoep

De dag begon zoals gewoonlijk met een stevig ontbijt: volle yoghurt met honing, kaas met verse kruiden en twee broodjes. Er bij maar niet op de foto, sterke zwarte Turkse thee uit de samovar. Vooral de Turkse yoghurt is een feest, er is ook geen dag voorbij gegaan zonder yoghurt. Ik denk overigens wel dat het vetgehalte wat hoger is dan de yoghurt waar ik thuis de dag mee begin. Natuurlijk moest er ook weer geluncht worden. het was zelfs een doorlopende grap, als de gids het programma voor de dag  vetelde, riepen wij "en voor de lunch......."
Die lunch was duidelijk belangrijk. Wij zijn natuurlijk niet gewend om dagelijks warm te lunchen en zeker niet zo overvloedig als op deze reis. Er werd weer eens geluncht in wat ik een vreetschuur noem: een groot - op zich niet lelijk - houten gebouw gericht op zoveel mogelijk toeristen in zo kort mogelijke tijd volstoppen. Er was dus weer een buffet.
Vandaag begon ik met soep met daarna een keuze uit het saladebuffet.
Als dessert koos ik een stuk amandeltaart.Ik heb wel eens betere amandeltaart gegeten. Deze was overwegend zoet. Nu de reis tegen het einde loopt wordt ik wat matiger in mijn keuzes. Zo langzamerhand weet ik het wel, het eten komt toch vaak op hetzelfde neer.

Daarom koos ik in Antaya eens wat anders, verse kruiden met een yoghurtsausje. Op mijn bord liggen dille, basilicum, selderij, munt en rucola.
Er was weinig dat mij aantrok bij het avondbuffet, dus heb ik het gelaten bij cacik (yoghurt met komkommerstukjes) en gebakken aubergine.
En als dessert, voor de laatste keer cakejes in suikerstroop. Morgen vliegen we terug naar Amsterdam. Eerst van Antalya naar Istanbul om daarna van Istanbul naar Amsterdam te vliegen.

Na het ontbijt, dit keer met twee soorten feta, vertrokken voor Efese en Pamukkale. (Het reisverhaal is te volgen via zijnwijdat hier doe ik alleen verslag van mijn maaltijden.) Na de bezichtiging van Efese werd er een omweg gemaakt voor een - volgens onze gids - heel speciaal restaurant. En ik moet zeggen, het eten was eenvoudig maar lekker.
De specialiteit van het huis was de appelmarmalade en een dikke, vette, boterige yoghurt. Niet te koop in potjes, omdat het niet houdbaar is, het wordt iedere dag vers gemaakt. Het is een heerlijke, zoete combinatie die als voorgerecht gegeven wordt met brood.
Hierna kregen wij diverse soorten pide: brood met beleg van kaas en kruiden en lamsgehakt.
Dit werd gevolgd door rijst met kebab.

Het dessert was een appeltje. Ik heb dat voorbij laten gaan, daar stond mijn hoofd niet naar.
's avonds kwamen wij na een vermoeiende dag (twee belangrijke bezienswaardigheden) aan bij ons hotel in Pamukkale. na ons even opgefrist te hebben konden wij meteen aanschuiven voor het avondeten.
Gemengde salade, olijven, rode koolsla, rucola, aybergines, een gevulde paprika met rijst, erwtjes met champignons (die niet lekker waren) en yoghurtdressing.
Als hoofdgerecht koos ik voor vegetarische frikandellen van couscous met kruiden, gebakken aubergine met tomaat, brood en feta. Als je zo overvloedig luncht eet je vanzelf 's avonds minder. Ook bij het dessert heb ik mij ingehouden.
Nou ja, ingehouden..... ik moest natuurlijk wel de diverse soorten gebak uitproberen en vergelijken. Je ziet hier: cake met maanzaad en jam, chocoladepudding met cocos (flauw) chocoladecake(donker, maar flauw), amandelcake, en een stuk lekkere donkere cake met noten. Daar was helaas niets meer van over anders had ik vast nog een stukje gehaald.  Het Iqbal de Luxe Hotel in Istanbul is nog steeds winnaar. Weinig ambiance, maar heerlijk voedsel.

De dag begint zoals gewoonlijk met een stevig ontbijt van heerlijke Turkse Yoghurt met honing, een kop sterke thee, feta, komkommer en tomaat. Thuis volsta ik gewoonlijk met cruesli met yoghurt, een glas sinaasappelsap en koffie, maar in Turkije doe je zoals de Turken en dat bevalt prima.
Nadat we een bezoek gebracht hebben aan de bovenstad van Pergamon gaan we eerst lunchen alvorens de benedenstad, het Asklepieion bezocht wordt. Ook dit keer was de lunch in buffetvorm. Zo'n buffet is een vreselijke verleiding, ik wil altijd alles proeven en de neiging om te veel te nemen is dan ook sterk. Maar ik ben goed opgevoed en ik heb netjes mijn bordje leeggegeten. Hierboven mijn voorgerecht: in filodeeg gefrituurde feta (börek), Gebakken aubergine met tomaat, een gepaneerd en gefrituurd rijstrolletje met kruiden (een dolmas zonder druivenblad) en een met gekruide rijst gevulde paprika.
De hoofdschotel bestond uit spinazie, gebakken aubergine, witte bonen, gemengde sla, groenten uit het zuur (zout-zuur), falafel (!) en een onbestemd, niet lekker frikandelletje. Ik heb het na een hapje laten liggen.
Het toetje was een heerlijke sappige sinaasappel, twee gebakken cakejes met suikerstroop en een lepeltje gele rijstpudding die nogal waterig was, net als de cakejes. Ik heb tijdens deze reis wel eens betere gegeten!
Na een hele dag lopen over opgravingen heb je 's avonds best trek. Aangezien wij al overvloedig lunchen, beperk ik mij 's avonds vaak tot salades. Lekker en gezond. Hierboven zie je: gekruide feta, olijven, uiensla, gehakte groene kruiden (selderie, rucola, munt, basilicum) gewone gemngde sla (komkommer, tomaat, sla) en yoghurt.
Het hoofdgerecht was spinazie, verse patat (eigenlijk in repen gekookte aardappel die daarna gebakken was in olijfolie) en twee soorten volle yoghurt, met kruiden en naturel, heerlijk!
Het dessert bestond uit diverse soorten gebak: twee kleine plakjes heerlijke chocoladecake met cocos, een zandtaartbodem met iets chocoladeachtigs, dat erg zoet was, een stukje amandeltaart en een stukje baklava. Ik heb een van de plakjes chocoladecake aan Ruud gegeven ik snoep te veel!

Vanmiddag zijn we dan eindelijk in Troje. Bij de ingang van de opgraving is een restaurant waar wij gegeten hebben, dit keer konden we langs een soort van uitgiftekeuken lopen, aanwijzen wat wij wilden eten en dan werd dat op je bord geschept. Ik koos voor gebakken aubergine, bonen, spinazie, enz.
Als toetje kregen we vanilleyoghurt met een gebakken cakeje met suikerwater.
Het diner in Aywalik was weer in buffetvorm. Ik heb gekozen voor een keuze uit de salades als voorgerecht. Vooral de couscoussalade was echt heerlijk!
Daarna heb ik de aubergineschotel genomen en als dessert twee stukjes gebak.

Aangekomen in Bursa werden wij meteen naar een restaurant in het park gebracht. Een prachtige locatie en ook het eten was niet slecht. Het bestond uit een menu van salade, börek, een soort loempia van filodeeg gevuld met kaas en drie köfte met boterrijst.
Ik heb twee van mijn köfte (die best lekker waren) aan de zwerfkatten gevoerd die in het restaurant rondhingen.
Het eet toch niet zo lekker als je die hongerige beestjes ziet. Inmidels heb ik kattevoer gekocht en kan ik de katten dus hun eigen voer geven. Als toetje kreeg ik verse aardbeien. De aarbeien zijn harder dan in Nederland, maar goed van smaak.
's Avonds in het hotel werden wij vergast op soep, een stoofschotel van lam met rijst, sla enen keuze uit fruit of profiterolles.
Ik heb het fruit gekozen. Bij het fruit zaten ook kleine, harde, groene pruimen die vreselijk zuur waren. Ik heb ze aan mijn buurvrouw gegeven, te zuur voor mij.
Het ontbijt de volgende dag was niet zo overvloedig als in Istanbul, maar nog altijd lekker. Ik heb ontbeten met yoghurt en honing, olijven, kaas een appel en een sinaasappel.

Het restaurant van ons hotel heeft het meest van een kantine, waar iedereen luidruchtig zijn eten verorbert. Maar dat eten is prima! Het bestaat uit een ruime keuze van diverse salades, linzen, bonen, olijven, dolmas, twee soorten rijst, een met kekererwten en rode rijst. Twee soorten vlees, geroosterde kippebouten en een runderstoofpot, nog wat groentegerechten, warm en koud, yoghurt en heel veel gebak.
Ik ben de laatste tijd niet zo "vlezig" en heb dus uitgebreid geput uit de salades, yoghurt variaties en bonen plus niet te vergeten: het gebakl!Hieronder mijn toetje. Gevulde vijg met roomcustart, cake met aardbeiengelei, twee zoete koekjes en een gebakken cakeje met suikerstroop. Ik heb de calorieën maar niet geteld......
Niet alleen het avondeten is zo uitgebreid, het ontbijt is net zo overvloedig. Zeker tien soorten olijven, diverse soorten feta, diverse broodsoorten, tomaten, komkommer, eieren, een soort overschotel van mozzarella en tomaat die heerlijk rook maar die ik heb laten staan en nog veel meer. Na gisteren wil ik vandaag kalm aan doen, nog even en ik groei dicht.
Onderweg in Istanbul kwamen wij een koffiehuis tegen met de naam Mado. Dat moesten wij natuurlijk fotograferen. Wij hebben er een potje rode peper gekocht met een Mado etiket. De eigenaar vertelde ons dat zijn Mado staat voor MachrachBodrum (dit woord is niet juist het moet het Turkse woord voor ijs zijn) Ma komt van de plaats waar hij vandaag komt. Do zijn de eerste twee letters van het Turkse woord voor IJs.
Ook 's avonds was het eten weer even overvloedig en lekker. Ik heb het bij een keuze uit het saladebuffet gelaten en afgesloten met een paar heerlijke chocoladegebakjes. Dat beloofd wat voor de rest van de vakantie!

Wij maken een korte reis door Turkije om daar een aantal opgravingen te bezoeken, maar niet alleen in historisch opzicht heeft Turkije het een en ander te bieden ook in culinair opzicht valt er veel te genieten. Het begon al in het vliegtuig.  Er wordt een keuzemenu uitgereikt, met een keuze tussen kip en köfte. Ik heb gekozen voor de köfte met tomatensaus, een aardappelschotel en een salade van kidneybonen.
Het eten van Turkish Airlines is echt goed. (Het kan dus wel, lekker eten in een vliegtuig, alleen de KLM weet dat nog niet). Het bestond uit een royale köfte (lamsgehakt met kruiden) en lekkere gebakken aubergine. Het was daarnaast voldoende. Heel wat beter dan die twee miezerige broodjes die we bij de KLM voorgeschoteld kregen op weg naar Athene. Ik kan gerust stellen dat gezien onze ervaringen, naast Lufthansa, Turkish Airlines tot op heden de beste catering heeft.